چند ماه پيشا كه من و سپيده هنوز بچه هاي خوبي نشده بوديم و زياد شيطنت ميكرديم تو يه سايتي كه جفتمون توش عضو بوديم با يه نفر آشنا شديم
اسمش فرهاد پيري بود و ادعا ميكرد مشاوره
و واسه ما ميل هاي مذهبي و چرت و پرت ميفرستاد و من و سپيده هم فقط ميخنديديم و... (حالا بماند كه ما چه شيطوني هايي با اين فرهاد بيچاره نكرديم:دييييي اشكشو در اورديم)
فرهاد به ما گفته بود كه نامزدي به اسم شيرين داره(چه رمانتيك)
بعد از يه مدت من و سپيده حسابي با فرهاد دعوامون شد و از اد ليستمون پاكش كرديم
و فرهاد آخرين ميل رو هم واسه ما زد و واسه هميشه رفت(الحمدولله)
مضمون ميل :سلام به ياران جاده ي عشق ... يه روز با دوستم و نامزدم تو آرياشهر ميرفتم كه يه دختري اومد و خواهش كرد كه ساعتش رو بخرم ... بعد مادر و خواهرش اومدن جلو و با التماس ازم خواستن ساعت رو بخرم ... چه دوره زمونه اي شده ! يكي واسه هزينه ي زندگي مجبوره ساعت مچيشو بفروشه و يكي الان تو رستوران هاي بالاشهره و....(بقيه اش چرت و پرت بود)

ميل تغيير يافته توسط ما
 
سلام به ياران اتوبان همت (همون جاده ي عشق خودمون)
امروز مي خوام يه قصه بگم
يكي بود يكي نبود ... زير گنبد كبود يه دونه فري پيري بود ... اين فري كوچولو (قدش 183( يه روزي داشت با برو بچز (شيرين خانوم و شور (تو اريا شهر راه ميرفت
يهو يه دختر خوشگل ماماني جيگر با مامان و خواهر جيگر تر از خودش اومدن پيش فري جون ... دامنش رو گرفتن و خواهش و تمنا و التماس و... كه فري بلا گرفته !شيطون بلا اين ساعت منو بخر
اين فري هم كه خسسسسسسيس ....دلش نمياد 2 قرون پول بده
از يه طرف دختره هم خوشگل ....
نه ميتونه شيرين رو ول كنه نه از شور دل بكنه و نه از دختره و خواهر و مادرش
خلاصه ... حالا خر بيار و باقالي بار كن و ببر خونه تون بخور
فري مونده سر 5 راهي (شيرين و شور و دختره و خواهر و مادرش )
فري 10 -20 -30 -40 ميكنه
وايييييييييييي
مادره انتخاب شد
بادا بادا مبارك بادا  ايشالا مبارك بادا....

من و سپيده هم با همياري ترانه يه شعر هم راجع بهش گفتيم

بشد روزي به در فرهاد پيري          
                                                   و شيرين نامزد و دوست قديميش  
قدم ميزد ميان آرياشهر
                                                   بديد ناگه يه مادر و دو دختر
بگفتش دختره با ناله و آه
                                                   كاي فرهاد بخر تو ساعتم را
بگفت فرهاد پيري در دل خويش
                                                  كاي پروردگارا چاره ام چيست؟
ببود اين دختره خوشگل و زيبا
                                                  نماند مادرش از خوشگلي جا
دل فرهاد پيش مادره ماند
                                                  به آرامي به گوش مادره خواند
بگفتش اي عزيز اي نازنينم
                                                  مياي زنم بشي خوشگل ترينم؟
بكردش غمزه ي غمازه اي را
                                                 بگفتش بعله ي جانانه اي را

                            *****چند ماه بعد*****

بشد شيرين از دست فرهاد ناراحن     
                                                   كه شده مادر دختر از فرهاد ابستن
پشيمان شد بسي فرهاد پيري         
                                                   كه خورده اين چنين پخ شيريني
بدو گفتش شيرين كاي كثافت       
                                                  چرا رفتي ؟ تو هستي بي لياقت
نديد فرهاد راه چاره اش را         
                                                   به ناچار به زير انداخت سرش را
چو ديد شيرين سر طاس گرش را    
                                                  بزد سنگ گچي فرق سرش را
بيفتاد و بمرد اين سيب زميني      
                                                  بشد خونش روان از فرق و بيني
زنش شد بيوه و خاك بر سرش شد    
                                                  و شيرين اين وسط دلش خنك شد
بشد شيرين از كرده پشيمان
                                                  گرفت آن بيوه زن را هي گريبان
بيامد مادر دختر بسي جوش
                                                  كشيدش گيس شيرين رابُرِ دوش
هزاران فحش و لعنت لعن و نفرين
                                                  بدادند بر سر فرهاد مسكين
تن فرهاد در گورش بلرزيد
                                                  بشد عبرت براي هر كه اين ديد

*منظورتون از اين كامنت هاي كم اينه كه ديگه نيام؟؟؟؟
 

ديروز معلم ورزشمون پدرمون رو در آورد ... مجبورمون كرد 15 دور  دور زمين هند بال(زمين به اون بزرگي!!حد اقل نگفت زمين واليبال يا بسكتبال) بدويم ...
بيچاره ما ... عزراييل هم وسط زمين وايستاده بود و بشكن ميزد
پاهام انقدر درد ميكنه...

حالا ميخوام چند تا سوتي بگم

1_شمال كه بوديم بعد از ناهار هممون تو آشپز خونه داشتيم حرف ميزديم و ظرفا رو جمع و جور ميكرديم(مردا بيرون بودن)فقط خاله كوچيكم(شيرين) نبود كه ما فكر ميكرديم طبقه ي بالاس ... دختر خالم(شكوفه) ميخواست شيرين رو اذيت كنه رفت در رو باز كرد و با يه شخصيت خيالي(بلند بلند) شروع به صحبت كرد : سلام ... خوب هستيد  ... مرسي ... سال نو شما هم مبارك ... شيرين؟؟؟ ...بله هست ... الان صداش ميكنم
بعد در رو بست و با سمت بالا گفت : شيرين ... شيرين بيا دم در كارت دارن ... شيرين
و دوباره درو باز كرد كه يه چيزي بگه يه دفعه شيرين از بيرون اومد تو !!!
و تمام مدت شكوفه سر كار بود

2 :شكوفه : نگار برو تنكاپو رو بيار (منظورش تنباكو ي قليون بود)

3 :سپيده به ننه من غريبم بازي گفت : ننه من قمرم

4 :سپيده به جاي خدايا كجا بود گفت : كجايا خدا بود؟

5 :تكتم به سالاد كاهو گفت : كالاد ساهو

6 :اومدم بنويسم دوم نوشتم 2وم

7 :ترانه اومد بگه قارچ گفت غاز

8 :ترانه اومد بگه صد تا بدبختي داريم گفت صد بختي داريم

9 :سر زنگ تاريخ گفتم امنيت كشور يافت

10 :به درخت گفتم برگ

راستش اينترنت واسه من امسال خيلي مضر بود چون سال هاي پيش فوقش هفته اي 1 ساعت ميومدم تو نت اما امسال روزي 3_ 4 ساعت...
امسال واسه من سال مهميه ... بايد بشينم واسه كنكور درس بخونم
همه هم كه ازم توقع رتبه ي 3 رقمي دارن (بيچاره من) به خاطر همين من بايد اعتيادمو به نت ترك كنم
تصميم داشتم ديگه وبلاگ نويسي رو واسه هميشه بذارم كنار
چون خوندن كامنت ها جواب دادن بهشون خيلي وقتمو ميگيره
اما پشيمون شدم
از اين به بعد دير به دير آپ ميكنم
يعني زود تر از يه هفته آپ نميكنم
و متاسفانه ديگه نميتونم مثل هميشه زود به زود بهتون سر بزنم و كامنت بذارم

اما سعي ميكنم حد اقل روزي 10 دقيقه بيام نت ...

ديگه همين ديگه

فعلا باي

* اول از همه سلام، كه قشنگ‌ترين كلمه‌هاست ... :)

* بعد از سلام، سال نو مبارك :) ببخشيد يه كمي دير شد، ولي من نه صاحبخونه هستم و نه نسبتي با ايشون دارم. چند وقت پيش به نگار بانو قول داده بودم براي وبلاگشون يك قالب طراحي كنم، ايشون هم لطف كردن و اجازه دادن كه اينجا بنويسم. البته قرار بود زودتر از اينها مزاحم بشم و اينجا بنويسم، اما خوب نشده بود ديگه :) من از دوست نگار بانو عم معذرت خواهي مي كنم كه بعد از نوشته ايشون نوشتم، اما ديدم خيلي داره اينجا خاك ميخوره! گفتم هم قالب رو عوض كنم، هم بنويسم كه خونه تكوني شده باشه، خلاصه باز هم ببخشيد ... :)

* فكر كنم كم كم خود صاحبخونه هم بايد بيان ديگه، دو روز تا آخر تعطيلات نمونده :) بعد از تعطيلات هم كه بايد 7.30 مدرسه باشن، ديگه هيچي ديگه! ياد اون روزها كه مدرسه بود به خير، چه زوري داشت بعد از 13-14 روز تعطيلات صبح زود بيدار شدن. ميرفتي مدرسه همه در حال خميازه كشيدن و بدترين حالت هم اين بود كه همه معلمهاي عزيز اومده باشن و وقت براي استراحت نباشه :) ولي خوب روزهاي خوبي بود، يادش به خير ! :)

* باز كن پنجره‌ها را كه نسيم
روز ميلاد اقاقي‌ها را
جشن مي گيرد
و بهار
روي هر شاخه كنار هر برگ
شمع روشن كرده است
همه چلچله‌ها برگشتند
و طراوت را فرياد زدند
كوچه يك پارچه آواز شده است
و درخت گيلاس
هديه جشن اقاقي‌ها را
گل به دامن كرده ست
باز كن پنجره‌ها را اي دوست
(فريدون مشيري)

پوريا